Perküsyon derslerine ilgi duyan pek çok kişi, bendir ile diğer vurmalı çalgılar arasındaki farkları merak eder. Bu farkları bilmek, hem doğru enstrümanı seçmek hem de bendir eğitiminin kendine özgü yönlerini anlamak açısından faydalıdır.
Bendir, tek yüzlü ve genellikle çember biçimli bir çerçeve davuludur; elde tutularak ya da kucakta dengelenerek çalınır. Bu yönüyle iki taraftan da çalınabilen davul benzeri çalgılardan ya da bacak arasına yerleştirilen cajon gibi enstrümanlardan farklı bir tutuş ve duruş gerektirir. Kucakta veya elde dengeyi korumak, bendir eğitiminin ilk aşamalarında üzerinde durulan konulardan biridir.
Ses üretimi açısından bakıldığında bendir, dûm ve tek olarak adlandırılan iki temel vuruşa dayanır. Darbukada da benzer bir dûm-tek mantığı bulunsa da, darbukanın gövde yapısı ve tutuş şekli farklı bir el pozisyonu gerektirir. Cajon ise oturularak çalınan, kutu biçimli bir enstrüman olduğu için tamamen farklı bir vuruş tekniği ve duruş ister.
Bongo ise çift gövdeli yapısıyla iki farklı perde arasında geçiş yapmayı öğretirken, bendir tek bir yüzey üzerinde ton çeşitliliği üretmeyi öğretir. Bu da bendir eğitiminde el ve parmak tekniğinin, tek bir yüzeyde maksimum ton çeşitliliği elde etmeye yönelik özel biçimde geliştirilmesini gerektirir.
Birden fazla vurmalı çalgı ile ilgilenen kursiyerler için bendir, diğer çalgılara geçişte sağlam bir temel oluşturur; çünkü ritim okuma ve el-bilek koordinasyonu gibi temel beceriler çoğu perküsyon enstrümanında ortak zemin oluşturur.